يك گروه از زيستشناسان با انجام يك بررسي دقيق موفق شدهاند تاريخچه تطور اين غلاف محافظ را مشخص سازند.
بروس تراپ و همكارانش در بنياد كلينيك واقع در كليولند در ايالت اوهايو با انجام مطالعاتي در مورد پوشش محافظ اطراف سلولهاي مركزي سيستم عصبي به اين نكته پيبردهاند كه خاصيت حفاظت كنندگي سلولهاي مايلين myelin در حدود ۴۰۰ميليون سال پيش ظاهر شده است.
براساس اين بررسي كه در نشريه علمي "جورنال او سل بايولوژي Biology Journal of Cell(نشريه زيست شناسي سلولي) به چاپ رسيده، در حدود ۴۰۰ ميليون سال قبل پروتئيني موسوم به پروتئين صفر كه با علامت P0نمايش داده مي شود و جايگاه آن در سلول مايلين موجود در بخشهاي حاشيهاي سيستم عصبي است به وسيله يك پروتئين پيش ساز ماده ليپيد كه با علامت PLPمشخص ميشود و جايگاه آن در بخشهاي مركزي سيستم عصبي است تعويض شد و جاي خود را بدان داد.
پروتئين اخير ساختاري به مراتب پيچيده تر از پروتئين صفر دارد.
تراپ و همكارانش با معكوسسازي فرايند تطور در بدن موشهاي آزمايشگاهي كاري كردهاند كه به جاي آنكه پروتئين PLPدر بدن اين جاتوران توليد شود همان پروتئين قديمي يا پروتئين صفر ترشح شود.
در نتيجه اين امر مشاهده شد كه طول عمر موشها به نصف كاهش مييابد و توانائيهاي حركتي آنها بتدريج از بين ميرود.
نكته ديگري كه در اين آزمايش مشاهده شده آن بود كه توليد پروتئين صفر به عوض پروتئين PLPموجب ميشود تا فرايند انحطاط و نابودي رشتههاي عصبي كه غلاف مايلين بدور آنها قرار دارد تسريع شود.
اين نوع انحطاط در جانداران عادي در اثر كهولت و پير شدن پديد ميايد.
به اين ترتيب به نظر ميرسد كه پروتئين صفر فرايند پير شدن سلولهاي عصبي را تسريع ميكند.


